Wat ondernemers van elkaar kunnen leren op Lage Weide 

Over koffiedrinken met inspecteurs, lege IBC’s en waarom verduurzaming soms gewoon logisch is 

Wie op Lage Weide onderneemt, weet het. Verduurzaming is geen abstract verhaal meer. Het zit in je pand, je proces, je afvalstromen. En soms staat er ineens iemand van de Regionale Omgevingsdienst op de stoep. Aangekondigd of niet. 

Voor Rolanda Bakker van Chemflow en Jeroen Heuts van Van Rijn Coating was dat aanleiding om hun ervaringen naast elkaar te leggen. Niet om te klagen. Wel om te delen wat werkt. En wat je beter vooraf kunt weten. 

Chemflow is al een heel eind. Het pand is goed geïsoleerd, ligt vol zonnepanelen en het gasverbruik is minimaal. Daarnaast experimenteren ze met het recyclen van kunststof reststromen zoals PP en PE. “Dat kan nog niet grootschalig,” vertelt Rolanda, “Maar we doen wel mee. We verzamelen reststukken op kleur en de leverancier maakt er weer nieuwe platen van.” 

Bij Van Rijn Coating ligt de uitdaging ergens anders. Grote ovens, veel gasverbruik. “Dan ga je automatisch kijken waar je kunt optimaliseren,” zegt Jeroen. “Lagere temperaturen, efficiënter proceswater. Maar ook afvalstromen. Ik krijg enorme hoeveelheden krimpfolie binnen. Dat is lastig apart af te voeren zolang je geen volle vracht hebt.”

Over toezicht zonder stress

Beiden kregen bezoek van de omgevingsdienst. En allebei zeggen ze ongeveer hetzelfde: wees er niet bang voor. 

Rolanda: “Gewoon binnenlaten, bakkie koffie, rondje lopen. Die man was oprecht geïnteresseerd in wat we doen.” 
Bij Chemflow bleek het bezoek vooral een check op gevaarlijke stoffen. “Als je je opslag gewoon op orde hebt, is er weinig aan de hand.” 

Jeroen herkent dat. “Bij energiebesparing gaat het vooral om: heb je een plan? Kun je laten zien wat je al gedaan hebt en wat nog op de planning staat?” Hij liet vooraf een korte presentatie zien. Dat werkte. “Ze zagen dat ik serieus bezig was. Dat maakt het gesprek heel anders.”

Kleine dingen, groot effect

Wat ondernemers van elkaar kunnen leren zit vaak in de details. Neem lege verpakkingen. “Een lege IBC telt voor de milieudienst als een volle,” vertelt Jeroen. “Daar was ik verbaasd over. Maar goed, nu weet ik het. Sneller afvoeren en klaar.” 

Of die ene jerrycan zonder lekbak. “Nooit iets mee gebeurd,” dacht hij. Tot de inspecteur erop wees. “Achteraf dacht ik: hij heeft gelijk. Lekbakje eronder, kost bijna niks, iedereen blij.” 

Rolanda vult aan: “Als je laat zien dat je meedenkt en dingen serieus neemt, is de toon meteen anders. Elk bedrijf heeft verbeterpunten. Dat weten zij ook.” 

Regels, realiteit en gezond verstand 

Beiden zijn kritisch op regelgeving die doorschiet. Vooral als het administratief wordt. Jeroen: “Er wordt steeds meer gevraagd om footprints per product. Dat klinkt mooi, maar in de praktijk is dat nauwelijks goed te meten. Dan ga je op een gegeven moment cijfers verzinnen om van het gezeur af te zijn. Dat kan niet de bedoeling zijn.” 

Volgens hen verduurzamen de meeste ondernemers al, simpelweg omdat het geld scheelt. “Wat rendeert, doe je,” zegt Rolanda. “En wat niet kan omdat je het geld even niet hebt, dat moet ook bespreekbaar zijn.” 

De belangrijkste les

Aan het eind van het gesprek zijn ze het opvallend eens. De grootste meerwaarde van toezicht is niet wat je moet, maar wat je leert door met een andere bril naar je eigen bedrijf te kijken. 

Jeroen: “Doordat je alles moet uitleggen tijdens zo’n rondje, ga je zelf ook anders kijken. Dan denk je ineens: dit is eigenlijk niet zo handig ingericht.” 
Rolanda: “Je hoeft er niet bang voor te zijn. Die mensen komen niet om je te pakken. Ze doen hun werk.” 

Misschien is dat wel de belangrijkste les voor andere ondernemers op Lage Weide. Deel ervaringen. Vraag elkaar hoe zij het aanpakken. En nodig die inspecteur gerust uit voor koffie. 

Dat gesprek levert vaak meer op dan je denkt.